De Staat debuteert in 2008 met hun album Wait For Evolution. Ze maken een vliegende start en komen binnen op nummer 13 in de Album Top 100. De band rond zanger/gitarist Torre Florim gaat sindsdien als een trein.
De debuutplaat Wait For Evolution wordt volledig opgenomen in het huis van Torre Florim. De zanger, muzikant en producer werkt al vanaf zijn veertiende aan materiaal dat nu op het debuut staat. Ruim een jaar doet hij er over om alles op te nemen, samen met bevriende muzikanten als Fuck the Writer en The Bloody Honkies. Het album ontstaat laag voor laag en klinkt volgens eigen zeggen ‘on-Nederlands’.
Sinds 2007 heeft De Staat de huidige livebezetting. Met Tim ‘De Beul’ van Delft op drums, ‘The Wizard’ Vedran Mircetic op gitaar, Jop van Summeren op bas en ‘Cowbell-fanatic’ Rocco Bell op beatring, toetsen en cowbell, heeft Torre Florim een divers gezelschap aan zijn zijde. Als vijfkoppige en krachtige coalitie laten ze samen hun liefde voor de oude roots horen, maar zijn ze niet bang om deze in een nieuw en fris daglicht te zetten.
De Nederlandse bandnaam komt van een klassiek stuk van Louis Andriessen, zonder dat daar nou echt een diepere betekenis achter schuil gaat. En dat past ook wel bij De Staat: niet lullen, maar rocken.
2008 bestaat vooral uit spelen, heel veel spelen! De Staat wordt zelfs gevraagd om als support van dEUS mee op tour te gaan door Groot-Brittannië, dus de eerste kilometers in het buitenland zijn gemaakt. Ook België is stiekem al even aangedaan en dit smaakt logischerwijs naar meer. In maart van dat jaar komt het debuutalbum Wait For Evolution ook daar uit. Inmiddels maken ze verschillende zalen onveilig. Van kleine, smerige kroegjes tot zalen als het Patronaat en de Effenaar. En slepen ze een platencontract binnen bij Excelsior.
De Staat timmert behoorlijk aan de weg. Zo staan ze in 2009 op Pinkpop, Lowlands en het Hongaarse Sziget-festival in Boedapest. De Lowlands-show blijkt zó mooi, dat de band deze later dat jaar uitbrengt op DVD.
Tussen alle optredens door brengt De Staat ook nog een berg singles uit. Het debuutalbum levert er vier op, namelijk: 'The Fantastic Journey Of The Underground Man', 'Wait For Evolution', 'Habibi' en 'You'll Be The Leader'. Het album wint de 3voor12 Award voor Beste Album van het Jaar.
De band verkent in 2010 opnieuw de grenzen. Zo staan ze in februari in het voorprogramma van de Stereophonics, staan ze op Glastonbury Festival en houden ze zich bezig met een internationale clubtour: van Duitsland tot Canada.
Begin maart 2011 komt het tweede studioalbum van De Staat uit, genaamd Machinery. De eerste single is 'Sweatshop' en komt begin januari 2011 uit. De tweede single heet 'I'll Never Marry You'. Hetzelfde jaar ontvangt De Staat een 3FM Award voor Best Alternative.
In mei 2012 begint de Nijmeegse band De Staat aan de Psyco Disco Tour. Hierin wisselt de band oude nummers af met nieuw werk.
2013 staat in het teken van een derde album, getiteld I CON. Het eerste nummer dat uitkomt is 'Make Way For The Passenger', maar de eerste officiële single heet 'Devil's Blood'.
Tijdens de Edisons 2014 wint De Staat de prijs voor Beste Rockgroep. Eind november brengen ze de EP Vinticious Versions uit. Daarop flirten ze met old school hiphop van de Beastie Boys. De EP bestaat uit acht alternatieve versies van eigen oudere nummers, die overgoten zijn met een 70s en 80s sausje.
In januari 2016 komt De Staat met hun vierde studioalbum, O. Voor deze plaat hebben ze het helemaal anders aangepakt. Ze schrijven 'm in De Staat Studios (het voormalige Doornroosje) en zorgen er deze keer voor dat ieder bandlid zijn eigen moment in de spotlights krijgt. Samenwerking is key. En die aanpak werkt! O wordt juichend ontvangen én meteen benoemd tot 3FM Album van de Week. Ook hebben ze met single 'Make The Call, Leave It All' een 3FM Megahit te pakken.
Op de releasedag van O staat De Staat op Eurosonic Noorderslag in Groningen, waar ze de stiekeme wens van iedere aanwezige in vervulling laten gaan: Torre gaat in het midden van de menigte staan en speelt de video van 'Witch Doctor' na. Zo'n 200 man vormen een circle pit rondom hem, die bij elk refrein weer oplaait. Het motto van de band blijft na al die jaren nog steeds intact: Niet lullen, maar rocken!
