Hans Teeuwen is een Nederlands cabaretier, zanger, acteur, schrijver, componist en regisseur.
Hans Teeuwen kreeg landelijke bekendheid toen hij in 1991 samen met Roland Smeenk het cabaretfestival Camaretten won met de show Heist. Een jaar na deze prijs, en voordat deze show als avondvullend programma kon gaan toeren, kwam Smeenk om bij een auto-ongeluk. Teeuwen ging verder als soloartiest.
Hans Teeuwen maakte zijn debuut als soloartiest in 1994 met de show Hard en Zielig. Begonnen in het clubcircuit, staat de cabaretier aan het einde van de reeks voorstellingen voor grote zalen te spelen. Opvallend zijn de abrupte overgangen tussen de verschillende sketches, de fascinatie met de thema's seks en geweld en Teeuwens vermogen om te interageren met het publiek. De afwezigheid van ‘de actualiteit’ en ‘engagement’ in het programma vormt een breuk met het gangbare cabaret van die periode. De meeste personages die Teeuwen neerzet zijn eenzame mislukkelingen, zich onderscheidend door hun tics en vreemde wereldvisie. Het grote arsenaal aan absurde oneliners, stemmetjes en boers gezang leidt tot imitaties door bewonderaars. Het programma wordt lovend ontvangen door de vaderlandse theaterkritiek. Niet alle recensenten weten echter raad met de nieuweling en zoeken tevergeefs de boodschap, het engagement.
De tweede show volgt in 1995: Met een Breierdeck. Het is een verzameling schetsen van een breed emotioneel spectrum, uiteenlopend van speelse sciencefiction tot orgastisch geweld. Teeuwen brak een lans met Bertje & Henk, een improvisatie waarin hij twee ‘vrijwilligsters’ uit het publiek laat figureren in een soort poppenkast. Geen cabaretier had het tot dan toe aangedurfd om het publiek in die mate bij de show te betrekken. De speellijst van Met een Breierdeck wordt niet voltooid. Teeuwen heeft te kampen met oververmoeidheid en moet het laatste deel van de tournee afzeggen. Enkele jaren van bezinning volgen. Zijn hoofdrol in de film Jezus is een Palestijn is Teeuwens eerste ontmoeting met het maken van een film. Een samenwerkingsproject met Pieter Bouwman, getiteld Mannen van de Radio, verschijnt op CD. Het is een selectie uit de reeks geïmproviseerde, absurdistische dialogen, opgenomen voor het radioprogramma De Avonden in de periode 1995-1997.
In 2000 is Teeuwen terug met zijn derde soloshow: Trui. Hoewel de succeselementen van de oude Teeuwen nog aanwezig zijn, is de sfeer van de show een andere dan van de twee voorgaande. Minder dan in Met een Breierdeck, bijvoorbeeld, ligt het accent op geweld. Het absurdisme is eerder lieflijk en de typetjes zijn vaker twijfelaars en minkukels dan maniakken. De show onderscheidt zich door gedetailleerde uitwerking van timing, mimiek en muzikaliteit van zowel sketches als muziek. Een nieuw thema is de rolverdeling tussen cabaretier en publiek - deze wordt althans voor het eerst expliciet benoemd. Teeuwen treitert zijn publiek, spreekt zijn minachting erover uit en weigert het slotapplaus.
Intussen heeft Teeuwen kennisgemaakt met cartoonist Gert-Jan van Leeuwen, beter bekend als Gummbah. Samen met Pieter Bouwman spelen ze in het najaar van 2000 en het voorjaar van 2001 een reeks voorstellingen in het Betty Asfalt Complex. De voorstellingen worden bewerkt tot de televisieserie Poelmo, Slaaf van het Zuiden (Voor meisjes die van dieren houden).
De vierde soloshow Dat dan weer wel in 2001 is de minst abstracte. Hoewel het absurdisme nog steeds een aanzienlijk onderdeel uitmaakt van de show, bevat deze show ook enkele sketches die niet zouden misstaan in de show van een maatschappelijk geëngageerd cabaretier. Het lied Nederland trekt ons zelfbeeld van een tolerante natie in twijfel. God en Allah veegt de vloer aan met de grote wereldreligies. Het verschil tussen Teeuwen en de oude generatie maatschappijcriticasters blijkt uit een sketch als De Jostiband. Het is een tirade die doet denken aan conferences van Youp van ’t Hek met als verschil dat Teeuwen zich 'fout' toont: hij valt niet de gevestigde orde, maar juist een kwetsbare groep van de samenleving aan. Opvallend is wederom het slotapplaus. Minutenlang laat Teeuwen het publiek de handen stuk klappen en zelfs dan weigert hij de bühne te verlaten.
In 2003 volgt de show Industry of Love. Het verschil met met name de eerste drie shows is dat het absurdisme eerder lichtvoetig dan tragikomisch is. Desalniettemin bevat Industry of Love een aantal sketches die het onbestemde gevoel van Weltschmerz oproepen. In het controversiële stuk Koningin wordt het Koningshuis onder handen genomen. Teeuwen slaagt er weer in om zijn publiek op te zadelen met dat schuldbewuste en gegeneerde gevoel dat gepaard gaat met lachen om zaken die over de grens van het betamelijke lijken te gaan. Hoewel niet representatief voor de show als geheel (een Fremdkörper, in zijn eigen woorden), houdt deze sketch Teeuwens reputatie in stand: "een cabaretier die alleen maar wil choqueren". Hij lijkt er niet mee te zitten: 'Dat is dus geen lintje voor mij', voorspelt hij, schuldbewust glimlachend.
In 2005 geeft Teeuwen te kennen dat hij zal stoppen met het geven van cabaretvoorstellingen. Eind 2005 presenteert hij zijn eerste film, de lolomoviola Masterclass, een halfgeïmproviseerde productie met onder meer Peer Mascini en Pierre Bokma, waarin de acteurswereld op de hak wordt genomen.
Eind 2006 maakt Teeuwen een succesvolle carrièreverandering van cabaretier naar jazz zanger van nummers uit het Great American Songbook en keert daarmee terug in de theaters. Een jaar later komt een DVD/CD op de markt genaamd Hans Teeuwen Zingt. De band van Hans Teeuwen bestaat, naast Hans Teeuwen zelf, uit de volgende personen; Jesse van Ruller (gitaar),Benjamin Herman (altsax), Ruben Hein (piano), Kasper Kalf (bas) en Joost Kroon (drums). In 2009 duiken zij samen met Hans de studio in om een CD op te nemen met allemaal eigen werk dat varieert van jazz tot rock ‘n roll. Eind 2009 start met dit nieuwe repertoire de theatertour en in maart 2010 komt de CD daarvan uit onder de titel: Hans Teeuwen & the painkillers: How it aches.
Teeuwen is gaan optreden als cabaretier in de UK. Engelstalige optredens half 2007 op het Fringe Festival in Edinburgh leidden tot optredens in London en werden met groot enthousiasme ontvangen. Zijn shows kregen lyrische reacties en vijf sterren recensies.In 2008 ontving hij een Chortle Award. In augustus 2009 komt een DVD genaamd Hans Teeuwen Live in London uit met daarop zijn eerste Engelstalige show en speelt Hans alweer een tweede one man show op de Engelse podia.
Het nieuwe podium van Hans in Nederland werd vanaf mei 2008 zijn website www.hansteeuwen.com, een online tv-kanaal met filmpjes van en met Hans Teeuwen e.v.a.
In 2009 is Hans o.a. op tv te zien met de Engelse comedienne Ruby Wax in Ruby Wax goes Dutch, en neemt hij de hoofdrol voor zijn rekening in de tv-film Gewoon Hans, geregisseerd door Diederik Ebbinge. Daarnaast komt hij met een serie releases van oud en nieuw werk: Dvd box The Dutch Years (de vijf theatershows plus een bonusdisc met vele extra’s), Audiobox The Dutch Years, en het boek Langs de schaduw van jouw wanhoop (verzameling liedteksten + CD bij uitgeverij Prometheus).
In 2011 speelt Hans maandenlang met een cabaretprogramma ‘Spiksplinter’ voor uitverkochte zalen door Nederland en België.
